Tag Archives: Recht op vergeten

Recht op vergeten?

Volgens Mayer-Schönberger is het voor de eerste maal in de geschiedenis zo dat (digitaal) archiveren goedkoper is dan wissen. In zijn boek Delete: The Virtue of Forgetting in the Digital Age, in feite een aangedikte paper die  reeds in 2007 verscheen,  heeft hij ook de exacte kost van opslag en het wissen van data berekent.

Als gevolg daarvan is de menselijke capaciteit om te vergeten verloren gegaan, volgens hem. Net als de KGB destijds de dossiers van politieke tegenstanders voorzag van de stempel “хранить вечно“ (moet voor altijd bewaard worden) vergeet ook Google niets. Volgens hem moeten we terug leren vergeten.

Hij verwijst  onder meer naar het verhaal van een Canadese academicus, die in 2001 een artikel publiceerde in een filosofisch magazine, waarin hij terloops vermeldt dat hij dertig jaar eerder met LSD geëxperimenteerd heeft. Toen hij naar de Verenigde Staten reisde, kwam een overijverige agent van de grenspolitie op het idee de man te checken op Google. Een link naar het artikel sprong tevoorschijn en de man mocht meteen naar huis terugkeren. De toegang tot de Verenigde Staten werd hem ontzegd. Voorgoed.

Sociale media zijn niet meer weg te denken zijn uit ons dagelijks leven, maar waar we vroeger ons sociaal engagement, onze jeugdige verontwaardiging tegen zoveel onrecht, samenzweerderig in morsige cafés bespraken, doen we dat nu via het Net. En daar blijft het hangen, klaar om opgepikt te worden door de ‘recruiter’ van dat bedrijf waar we ons brood willen gaan verdienen. “Spijtig, maar we hebben voor een andere kandidaat gekozen.”

Door herinneringen te wissen, aanvaardt onze samenleving dat mensen evolueren, dat we de mogelijkheid hebben te leren uit vroegere ervaringen, en ons gedrag bij te stellen. Maar de digitale geheugens van Internet kunnen niet uitgewist worden. In een sociale context, worden jeugdzonden vergeten en vergeven, dit was voor velen van ons, ouderen, een geluk, maar die vlieger gaat niet langer op voor de jeugd van vandaag. Natuurlijk zijn vele jongeren zich hiervan bewust, ze zijn voorzichtig en zetten niet zo maar alles wat bij hen opkomt op het Net. Maar de vraag is dan ook of deze vorm van zelfcensuur op termijn ook geen vorm van ‘mind-control’ gaat worden.

Continue reading Recht op vergeten?